یکشنبه , ۱۴ ام تیر ماه سال ۱۴۰۵ ساعت ۹:۵۵ بعد از ظهر به وقت تهران

نقدی بر فیلم «ملی و راه‌ های نرفته‌ اش» در اینستاگرام «تهمینه میلانی»

تهمینه میلانی فیلم‌نامه‌ نویس و کارگردان ۵۷ ساله سینمای کشورمان، صفحه ضخی اینستاگرامش را با انتشار پستی درخصوص فیلم «ملی و راه‌ های نرفته‌ اش» به روز کرد.

چهره ها/ نقدی درباره فیلم «ملی و راه‌های نرفته‌اش» در اینستاگرام «تهمینه میلانی»

نقدی بر فیلم «ملی و راه‌ های نرفته‌ اش» در اینستاگرام «تهمینه میلانی»

تهمینه میلانی با انتشار این عکس در اینستاگرام اش نوشت: هزارتوهای زنانه و غیبت های مردانه آذر فخری در صفحه اجتماعی روزنامه آفرینش نوشت : متاسفانه … خوب البته شروع یک یادداشت اجتماعی با متاسفانه ، از همان اول می تواند نا امید کننده باشد. ولی همه ی ما می دانیم که خواسته یا ناخواسته در حصاری از رفتارها و افکار تاسف انگیز زندگی می کنیم. پس نگران نشوید؛ به این متاسفانه ها عادت داریم ! حالا داستان چیست؟ تهمینه میلانی که اخیرا فیلم « ملی و راه های نرفته اش » را دیده ایم در مصاحبه ای گفته است : «عزمی وجود دارد برای آن که حرفی از خشونت های خانوادگی زده نشود و فجایع آن انکار شود.» و این واقعیت تلخی است. فیلمی که درباره ی خشونت های خانوادگیِ اعمال شده بر زنان است ، بیشتر از سوی زنان دیده شده و زنان هستند که از این فیلم استقبال و درباره آن نوشته و اظهار نظر کرده اند و کامنت گذاشته اند. گویا که خشونت های فیزیکی و کلامی که بر زنان وارد می شود، صرفا یک امر زنانه است و ربطی به مردان ندارد! گویی این خود زنان هستند که خودزنی می کنند ، به خود اهانت می کنند و خود را آزار می دهند ! و این مسدله هیچ ربطی به مردان و جهان اندیشایی آنان ندارند. البته که مشخص است چرا؟ مردانی که ما با آن ها زندگی می کنیم کار می کنیم و برخورد داریم، در بیرون از خانه مردانی خوب ، مهربان و موجوداتی قابل اعتماد هستند. حتی بسیاری از آنان برای دیگران سنگ صبورند و با شنیدن درد دل ها و مشکلات زندگی دیگران، به آن ها راهکار نشان می دهند و ای بسا راهکارهای شان هم مثمر ثمر است و موجب نجات زندگی های بسیاری می شود! اما برخی از همین مردانِ سنگ صبور و قابل اعتماد و خوب ، در خانه های خود، دیوارهای نفوذناپذیری هستند که زن و دخترشان هرگز نمی توانند از آن عبور کرده و مشکلات خود را با آنان در میان بگذارند. چرا که اساسا چنین مردانی نباید خود و خانواده شان مشکلی داشته باشند. زنان و دختران چنین مردانی دیده نمی شوند. آنان یا پنهان اند یا ساکت . و سکوت در این سرزمین علامت رضایت است ! خانم میلانی درست می گوید؛ هیچ مردی اعتراف نمی کند که زن یا دخترش را کتک می زند، به خاطر جنسیتش او را محدود یا به او اهانت می کند. هیچ مردی حتی پیش خودش هم قبول ندارد که در خانواده موجودی است خشن و غیر قابل تحمل که افراد خانواده یا از ترس آبرو و یا به خاطر عدم پشتیبانی مالی ، ماند ه اند و تحمل می کنند. و البته مردان از این شکل نفوذ و اعمال قدرت خود نیز باخبرند، بسیاری از آنان با باج دادن های مالی سعی می کنند صدای زنان خانه ی خود را خفه کنند. برای شان هرچه بخواهند می خرند، هر جا بخواهند می برند

امتیاز دهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *