مجله اینترنتی دوستان مجله خبری و سبک زندگی
سیزدهمین قهرمانی رافائل نادال؛ سلطان خاک رس در رولند گاروس. این اتفاق بهانه‌ای شد تا سراغ حمیدرضا نداف برویم و از او درباره شرایط این روزهای تنیس ایران، تیم‌ملی، خودش و البته رقابت داغ نادال و جوکوویچ سوال کنیم. حمید یکی از دوستان جوکوویچ هم هست و طبیعی است که از شکست او مقابل نادال ناراحت باشد. با این حال نداف می‌گوید:«این بازی البته قابل پیش‌بینی بود اما فکر نمی‌کردم به این راحتی اتفاق بیفتد. در هر صورت نادال سلطان خاک‌رس است.»
شرایط این روزهای تنیس چطور است. کرونا، تعطیلی تیم‌ها و …
باید بگویم که بازیکنان تنیس در هر کشوری حمایت می‌شوند. بازیکنان هم تلاش خودشان را می‌کنند تا در رنکینگ بالا بیایند. در ایران اما هیچ برنامه‌ای نیست. بازیکنان فقط در تورنمنت‌های داخلی شرکت می‌کنند و زیاد در تورنمنت‌های بین‌المللی حضور ندارند. چند ماه پیش بود که توانستم به تورنمنتی در صربستان بروم. آنجا با رنک 62 دنیا بازی کردم که تا به حال سابقه نداشته است. بعد از آن هم برگشتم و دارم تمرینات خودم را به صورت شخصی برگزار می‌کنم.
از تیم‌ملی چه خبر؟
خبر زیادی ندارم. می‌دانم که در تلاش هستند تا مربی و کادر فنی انتخاب کنند.
چرا در ایران زیاد خبری از تنیس نیست؟
این مشکل از سیستم ورزش ماست. در دنیا سه ورزش اول فوتبال، بسکتبال و تنیس هستند. همه روی این سه رشته سرمایه‌گذاری می‌کنند و تورنمنت‌های خاص خودشان را هم دارند، اما در ایران هیچ توجهی به تنیس نمی‌شود. ضمن این‌که امکانات خوبی هم نداریم و از خیلی از کشورهایی که از ما عقب‌تر بودند عقب افتادیم. در کشور ما فقط به ورزش‌های مدال‌آور اهمیت داده می‌شود، ضمن این‌که آگاهی در این رشته کم است. در ایران خبری از تنیس نیست چون کسی آن را دنبال نمی‌کند. چون هزینه‌ها بالاست. همه وسایل را باید خودمان بخریم. هر تمرین کلی هزینه دارد و خیلی‌ها نمی‌توانند در این شرایط از پس این هزینه‌ها برآیند.
یک‌شنبه شب نادال و جوکوویچ با هم بازی کردند و نادال موفق به شکست دادن جوکوویچ در خاک شد. شما رفیق جوکوویچ هم هستید و احتمالا از این شکست ناراحت.
ناراحت که بله و دوست داشتم جوکوویچ برنده باشد اما نشد. البته احساس می‌کردم این اتفاق بیفتد. جوکوویچ خیلی پایین بازی کرد. البته نادال سلطان بازی در خاک است. از 100 مسابقه فقط 2 مسابقه را باخته است، ولی توقعی هم نداشتم به همین راحتی جوکوویچ برنده باشد.
از تنیسورهای جهان کسی بوده که از ایرانی‌ها تعریف کند و به شما انگیزه بدهد.
آخر وقتی مسابقه‌ای برگزار نمی‌شود چطور باید ما را ببینند؟ من خودم رفتم صربستان و بازی کردم. آنجا دیده شدم و بازتابش خیلی خوب بود. در همان مسابقات با یانکو تیپساروویچ رفتیم پیش جوکوویچ. خب این ملاقات خیلی خوب بود، اما بچه‌های ما در ایران دیده نمی‌شوند.با این حال دیدن اسطوره بچگی‌هایم در آنجا خیلی جذاب بود. از دیدنش در آن شرایط هیجان‌زده بودم.