کد خبر: 4883تاریخ انتشار : ۸:۰۱:۲۰ - شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۲

مجله انلاین دوستان :سرمربي تيم ملي فوتبال ايران گفت: در جام جهاني آنقدر مي‌درخشيم تا تيم‌هاي که خواهان همگروهي با ايران بودند پشيمان شوند. کارلوس کي‌روش در گفت‌وگويي با سايت فيفا در مورد مسائلي مهم که در دوران فعاليتش به عنوان مربي اتفاق افتاده صحبت کرده است. متن مصاحبه وي به اين شرح است:

*در ارتباط با قهرماني در مسابقات جام جهاني زير 20 ساله‌ها در سال 1989 و 1991 آيا قبل از شروع اين جام واقعا مي‌دانستيد بازيکنان جوان آن هنگام پرتغال چه قابليت باکلاسي دارند؟
براي من از همان بدو شروع کار محرز بود. تا سال 1990 ما توانسته بوديم در رده جوانان براي خود در سطح اروپا اعتباري کسب کنيم و توانستيم مقايسه‌هاي انجام دهيم که بازيکنان پرتغال در چه سطح بالايي هستند. البته آن نسلي که من مربيگري‌اش را برعهده داشتم، نه فقط از نظر تکنيکي، تاکتيکي و فيزيکي عالي بود، بلکه حتي از نظر روحي و هوش در سطح بسيار بالايي بود. همه اين عوامل باعث وحدت و روحيه يکپارچه تيمي شد که تا به امروز حفظ شده است. با کاري که فدراسيون فوتبال پرتغال انجام در آن مقطع انجام داد، در اصل فرهنگ تيمي خاصي براي تيم ملي بزرگسالان بوجود آورد که به واقعا خارق‌العاده بود. فرهنگي که امروز در تيم ملي بزرگسالان و ديگر تيم‌هاي ملي رده سني پايين‌تر همچنان نمايان است.

*در مورد حضورتان در منچستريونايتد و قرارگرفتن در رديف اسطوره‌اي همچون سرآلکس فرگوسن چه مي‌گوييد؟
همکاري با سرآلکس بخشي ديگر از دوران حرفه‌اي و ورزشي‌ام به شمار مي‌رود. نيمي از دوران ورزشي خود را در رده باشگاهي و نيم ديگر آن را در تيم‌هاي ملي پشت سرگذاشته ام. ولي بر اساس دلايلي که براي خود دارم، مي‌گويم که بزرگ‌ترين دوران ورزشي‌ام به عنوان مربي، همکاري با سرآلکس بوده است. با وجود احترامي که براي تمام تيم‌هاي باشگاهي جهان قائل هستم، بايد اعتراف کنم که منچستريونايتد بهترين باشگاه جهان است که داراي بهترين فضاي کار است و خارق‌العاده‌ترين هواداران را در دنيا دارد. همکاري با اين تيم درکنار سرآلکس، براي من يک امتياز و موهبت بزرگ است. افتخاري که من کسب کردم. هميشه از برخورداري شانس حضور در منچستريونايتد و همکاري با سرآلکس فرگوسن به خاطر کسب دانش و تعهدي که از اين راه کسب کردم، افتخار مي‌کنم. من‌يونايتد باشگاهي بزرگ است و در قالب کلمات نمي‌توان فرگوسن را تعريف کرد. 6 سال در منچستريونايتد بودم و نکات زيادي را فراگرفتم و و البته دوستان خوبي مثل فرگوسن را پيدا کردم.

*برزگترين نکته‌اي که از فرگوسن ياد گرفتيد،‌ چيست؟

خيلي چيزهاي مهم از او يادگرفتم. يکي از آنان، تاثيري بود که در هدايت تيم در بالاترين سطح ممکن داشت.در اين مورد اولين موضوعي که اهميت دارد،حس ‌اعتمادي است که روي تک تک افراد از خود به جاي مي‌گذارد. به اين ترتيب ما تحت تاثير اعتماد مطلق در منچستريونايتد کار کرديم. دومين فاکتور مهم براي موفقيت در منچستريونايتد، همين بود که فرگوسن کاري کرد هيچکس در تيم، بيکار و غيرفعال باقي نماند. هر کس مسئوليت مهمي بپذيرد تا در جهت تحقق خواسته و علايق تيم فعاليت کند.

*در مورد حضورتان در همراه با تيم ملي پرتغال در جام جهاني 2010 چه مي‌گوييد؟
مسابقات جام جهاني 2010 کلا براي تيم ملي پرتغال دراماتيک بود. بدشانسي ما در اين جام بود که با اسپانيا که بعدا قهرمان جهان شد،‌ مواجه شديم. اسپانيايي‌ها واقعا در شرايط آرماني قرار داشتند و از نظر رواني کاملا در اوج بودند. کمبود ما در رويارويي با آنها تا حدودي به شرايط جسماني و نيز خوش‌شانسي ربط داشت. آن هنگام دچار افت کوچکي شديم چون بازيکن مصدوم زيادي داشتيم و امکان جايگزيني در آن مقطع سخت بود.

*در مورد راهيابي با ايران به مسابقات جام جهاني 2014 ، شما هميشه مي‌گفتيد مي‌خواهيد براي راهيابي به جام جهاني برزيل،‌از استعداد‌هاي کشف نشده در تيم ملي ايران استفاده کنيد. واقعا به اين هدف مورد نظر رسيديد و موفق بوديد؟
غير قابل تصور بود بدون تجربه و کيفيت لازم امکان حضور در مرحله نهايي جام جهاني را کسب کنيم. در مدت 2 سال حضورم در ايران، اين امکان فراهم شد بازيکنان ايراني را پيدا کنم و انگيزه دهم که در سراسر اروپا سرگرم بازي هستند. هنگاميکه مسئوليت ايران را پذيرفتم، در واقع تنها يک بازيکن لژيونر داشتيم که خارج از ايران بازي مي‌کرد. اما اکنون تعدادشان 6 يا 7 نفر شده است. البته در مورد اين که آيا اين تعداد لژيونر کافي هستند، بديهي است چنين باوري ندارم. اما اکنون وضعيتي به واقع بهتر از زمان شروع کار داريم. رضا قوچان نژاد خود مثالي از سطح بالاي بازي ايراني است که به هنگام شروع کار چنين امکاني نداشتيم .

*دنبال چه اهدافي با تيم ملي ايران هستيد؟

در مدت 2 سال و نيم اخير مردم از ما انتظار داشتند امکان حضور در مرحله پاياني جام جهاني 2014 را کسب کنيم. در اصل مسئوليت انتظار 78 ميليون ايراني روي دوش تک تک ما بود. زماني که بازيکنان آرزوهاي مردم را بردوش حس مي‌کنند، در واقع با کار سختي روبه‌رو مي‌شوند و مسئوليتي سنگين را بر روي دوش خود مي‌بينند.پوشيدن پيراهن تيم ملي اين فشار ناشي از مسئوليت را سنگين‌تر از گذشته مي‌کند. اما ما چنين رويايي را تحقق بخشيديم و تصوير ذهني را واقعيت بخشيديم. حالا وارد فاز جديدي شده‌‌ايم.بايد به وضوح مشخص کنيم به برزيل نمي رويم که به حريفان راحت امتياز دهيم.دنبال تفريح در برزيل هم نيستيم.
مي‌خواهيم با تمام وجود، غرور و افتخار ملي و البته احترام مقابل بهترين‌ تيم‌هاي جهان قرار بگيريم. با تمام وجود تلاش کنيم که به يک هدف مشترک برسيم. ايران تاکنون به دور دوم جام جهاني راه نيافته و ما در اين راه هر آنچه را که در توان داشته باشيم خرج مي‌کنيم که به هدف برسيم.ايران در جمع مدعيان جام نيست. قبل از قرعه‌کشي مسابقات هم خبر داشتيم که تمام 31 تيم ديگر دنبال اين هستند که با ما همگروه شوند. اما ماموريت ما اين است کاري کنيم آنهايي که دنبال همگروهي‌ با ما بودند، بفهمند تصورشان درست نبوده است. آنقدر مي‌درخشيم تا تيم‌هاي که خواهان همگروهي با ايران بودند پشيمان شوند.






http://www.dustaan.com/?p=4883


به اشتراگ بگذارید!
گوگل پلاس کلوب فیسبوکــ فیسنما

برچسب ها


انتشار یافته: 0